ΧΡΟΝΙΚΟ ¨ΚΕΣΚΕΚΙ'' PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Σάββατο, 10 Απρίλιος 2010 18:28

ΧΡΟΝΙΚΟ      

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ένα μέρος από τους πρόσφυγες του Γκιούλμπαξε Ερυθραίας, μετά από πολλές περιπέτειες, εγκαταστάθηκε  τη δεκαετία του 1930 στα Μελίσσια. Πρώτη τους μέριμνα η σύνδεσή τους με την ιστορική τους πατρίδα. Γι’ αυτό αποφάσισαν πρώτα να ανιστορήσουν στη νέα τους πατρίδα το ναό του Αγίου Γεωργίου και στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 1959, στη σκιά του νέου ναού, να ξαναζωντανέψουν το πατροπαράδοτο έθιμο, το Κεσκέκι, που ήταν στενά συνδεδεμένο με τον Άγιο Γεώργιο.

      Στο Γκιούλμπαξε, κάθε χρόνο την παραμονή της γιορτής του Αγίου Γεωργίου, έσφαζαν στο προαύλιο της εκκλησίας ένα ταύρο που είχε αγοραστεί απ’ την επιτροπή του ναού και όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα έβοσκε ελεύθερα. Το βράδυ άναβαν φωτιές στην αυλή του ναού και το κρέας έβραζε σε καζάνια όλη τη νύκτα ενώ σε άλλα καζάνια έβραζε αποφλοιωμένο σιτάρι που το ανακάτευαν μέχρι τα ξημερώματα της άλλης ημέρας. Μετά τη λειτουργία ο ιερέας του ναού ευλογούσε το Κεσκέκι, που στη συνέχεια μοιραζόταν σ’ όλους τους κατοίκους. Η ατμόσφαιρα ήταν μοναδική. Ένα πολύχρωμο πλήθος ανθρώπων, όχι μόνο απ’ το Γκιούλμπαξε, αλλά και απ’ τα γύρω χωριά, ακόμη και Τούρκοι, συγκεντρωνόταν στο χωριό, ενώ οι χοροί, η διασκέδαση και τα χρώματα της άνοιξης έδιναν ένα τόνο χαράς και αισιοδοξίας.

 

      Το Κεσκέκι είναι ένα έθιμο που οι ρίζες του χάνονται στα βάθη των αιώνων. Φαίνεται να προέρχεται απ’ τις αρχαιοελληνικές ταυροθυσίες. Κατά τη χριστιανική περίοδο επηρεάστηκε απ’ τα χριστιανικά κοινόβια, διαδόθηκε με παραλλαγές σε διάφορες περιοχές κυρίως της Μικράς Ασίας (στη Μυτιλήνη, στα Βουρλά, στη Σπάρτη Πισιδείας, στον Πόντο, στην Καππαδοκία και αλλού)  και μετεξελίχθηκε σε λατρευτικό και γαμήλιο έθιμο. Στο Γκιούλμπαξε εξελίχθηκε σε λατρευτικό έθιμο, έθιμο μνημοσύνου προς τιμή του Αγίου Γεωργίου. Πέρασε από γενιά σε γενιά και μεταφέρθηκε αυτούσιο στα Μελίσσια, όπου συνεχίζεται κάθε χρόνο απ’ το Σύλλογο «Άγιος Γεώργιος Γκιούλμπαξε» Μελισσίων.    

  Όπως και στο Γκιούλμπαξε της Μικρασίας, έτσι και εδώ την παραμονή της γιορτής, μετά τον εσπερινό, θ’ ανάψουν οι φωτιές και όλη τη νύκτα θα βράζουν στα καζάνια το κρέας και το αποφλοιωμένο σιτάρι, με τη συμμετοχή όλων μας, που θεωρούμε ευλογία μας να κρατήσουμε έστω και για λίγο την κουτάλα που μας γυρίζει νοερά στα μυρωμένα μικρασιατικά παράλια και στο χαμένο παράδεισο της ιστορικής μας πατρίδας, του Γκιούλμπαξε. Ανήμερα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου, μετά τη θεία λειτουργία, ο ιερέας του ναού, θα ευλογήσει - όπως και παλιά στο Γκιούλμπαξε - το Κεσκέκι, το οποίο στη συνέχεια θα μοιραστεί σ’ όλους τους προσκυνητές στην πλατεία Μικρασιατών, δίπλα στο ναό, ενώ παράλληλα θ’ αρχίσει το παραδοσιακό γλέντι με μικρασιάτικους χορούς και τραγούδια.     

Θεωρούμε τιμή μας που συνεχίζουμε το κορυφαίο έθιμο του Γκιούλμπαξε στα Μελίσσια, γιατί γνωρίζουμε ότι μέσω της παράδοσής μας δημιουργούμε το μέλλον, ενώ παράλληλα  γινόμαστε περισσότερο άνθρωποι. Σας καλούμε όλους σ’ αυτό το πανηγύρι χαράς και μνήμης.

 Από το Σύλλογο «Άγιος Γεώργιος Γκιούλμπαξε»

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 10 Απρίλιος 2010 18:32